Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Κράταιγος - Crataegus monogyna Yamadori

Βγήκε σήμερα με όλες τις τιμές!


Έγινε πρώτα ένα πρώτο κλάδεμα για να καθαρίσει λίγο η εικόνα, αλλά και για να έχω πρόσβαση χαμηλά και να μπορώ να δουλέψω στη ρίζα.
 ...και η διαδικασία ξεκίνησε....
Είχε πολύ ρίζα και πολλά ριζίδια αρκετά ψηλά στον κορμό.
Μάλλον ήμουν τυχερή, γιατί ενώ από κάτω ήταν κανονικό χώμα με λίγες πέτρες, από πάνω του είχε δημιουργηθεί ένα παχύ στρώμα από φυλλόχωμα, που προφανώς διατηρούσε την υγρασία, κι έτσι η ρίζα δεν πήγαινε στον Άδη, όπως είχε συμβεί με ένα άλλο κατά πολύ μικρότερό του που είχα βγάλει παλαιότερα.
Μπήκε σε μια πλαστική γλάστρα και προς το παρόν θα παραμείνει στην ησυχία του μέχρι να ανακάμψει πλήρως.




Update 4/4/2011


Update 25/4/2012

Κλαδεύτηκε με σκοπό να βελτιωθεί η κορυφή του.
Επάνω στα κλαδιά φαίνονται άνθη που ορισμένα ήδη έχουν αρχίσει να μετατρέπονται σε καρπούς.

Update 6/7/2012

Επειδή δεν έμεινα ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα, και δεν μου άρεσε που η κορυφή έγερνε προς τα αριστερά, πρίν από 1 μήνα ξανακλαδεύτηκε για δημουργία νέας κορυφής από την αρχή.
Ήδη έχει προωθηθεί νέα βλάστηση, και όλως περιέργως, ενώ η ανθοφορία του πέρασε (τον Απρίλιο όπως βλέπετε και στο προηγούμενο Update), άνθισε για δεύτερη φορά φέτος!!!






Update 6/11/2012
Έγινε μεταφύτευση και μπήκε επιτέλους σε μια γλάστρα της προκοπής (λέεεμε τώρα...)

Πρίν.....


Από ρίζα πάμε πάααρα πολύ καλά....

Ο τετράνυχος φέτος όμως, του έχει κόψει λιγάκι τη φόρα όσον αφορά την ανάπτυξη του φυλλώματος... ελπίζω του χρόνου να είναι καλύτερα τα πράγματα!

Και τέλος για σήμερα....



Update 3/12/2012
Τα περισσότερα φύλλα έχουν πέσει πιά, αν και άργησαν λόγω του πολύ ζεστού καιρού (αναλογικά με άλλες χρονιές), και έγιναν κάποιες μικροεπεμβάσεις μιά και το τοπίο ήταν πιό ξεκάθαρο. Κατέβηκαν περισσότερο κάποια κλαδιά, ενώ αφαιρέθηκε μισό κλαδί που πήγαινε προς τα πίσω και δεν μου άρεσε και η κορυφή στράφηκε προς τα αριστερά.


 
Update June 2013
Πάει... το χάσαμε το κορμί πατριώτες...
Μπήκε η άνοιξη, ο Κράταιγος έσφυζε από ζωή! Νέοι βλαστοί παντού, νά και τα λουλούδια, και πάνω που άρχισε να καρπίζει, τί τον έπιασε, δεν ξέρω...
Άρχισα να βλέπω πρώτα τα κάτω κλαδιά να ξεραίνονται και σε 4-5 μέρες, όλο το δέντρο χάλια! 
Δεν ξέρω τί σόι ασθένεια ήταν αυτή, αλλά ο χαλκός που του έριξα δεν ήταν αποτελεσματικός... και δεν είχα χρόνο να δοκιμάσω και κάτι άλλο... έγινε τόσο γρήγορα!
Όταν το έβγαλα από το δοχείο, η ρίζα του, που πρίν ήταν τόσο πλούσια, πλέον ήταν ανύπαρκτη...




Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Ασημολεύκα - Populus alba Yamadori

Είχε φυτρώσει επάνω σε χωματόδρομο και το καλοκαίρι φρόντισα και της μείωσα το αρχικό της ύψος, το οποίο ήταν περίπου 2,5 μέτρα, ίσως και παραπάνω.

Στις 10 Οκτωβρίου αποφάσισα να πάω να την βγάλω, μιας και τον τελευταίο καιρό βρέχει συνεχώς και το χώμα θα ήταν αφράτο, αλλά και η Λεύκα θα είχε ξεδιψάσει από το καυτό καλοκαίρι που πέρασε.

Δυστυχώς αποδείχθηκε ότι ενώ επιφανειακά το χώμα ήταν υγρό και αφράτο, ακριβώς από κάτω υπήρχε πολύ πέτρα και είχα την εντύπωση ότι έσκαβα τελικά σε βράχο!

Απ' ό,τι κατάλαβα, πρέπει να είχε πέσει επάνω της χώμα που παρασύρθηκε από τις βροχές των προηγούμενων ετών, οπότε και την σκέπασε ουσιαστικά μέχρι ψηλά στον κορμό της και η μπάλα της ρίζας ήταν αρκετά πιο βαθιά απ' ό,τι αρχικά υπολόγιζα. Όσο και να έσκαβα, συναντούσα μόνο κορμό, εκτός από κάποια ριζίδια που είχε πετάξει από κάποιο σημείο του κεντρικού κορμού, τα οποία ήταν σε αρκετά καλό σημείο, και που θεώρησα πολύ βολικά στο ότι θα μου επέτρεπαν να εκμεταλλευτώ τον διπλό κορμό που είχε αναπτύξει.

Οπότε και αποφάσισα σε εκείνο το σημείο να την κόψω.





Μείωσα λίγο περισσότερο το ύψος, θέλοντας να της αφήσω τόσο φύλλωμα που να ισορροπεί με την ποσότητα της ρίζας της. Επιπλέον δεν ήθελα να την μειώσω περισσότερο, απλά για να έχει αυτό το λίγο φύλλωμα που ήταν αρκετά ψηλά στον κορμό, έτσι ώστε να συμβάλει στη γρηγορότερη προσαρμογή και ανάπτυξή της. 
Ο μικρότερος κορμός διασταυρώνονταν με τον μεγάλο, οπότε και αποφάσισα να του μειώσω αισθητά το ύψος του.

Έβαλα ορμόνη ριζοβολίας και τη φύτεψα σε μείγμα χώματος με καλή αποστράγγιση (ποταμίσια άμμο και τύρφη).


Λίγες μέρες μετά, βρήκα τα λεπτά κλαδιά του ψηλότερου κορμού σπασμένα (ίσως από την καταρρακτώδη βροχή ή τις Καρακάξες που συχνά-πυκνά επισκέπτονται τα φυτά μου), οπότε δεν είχε νόημα να παραμείνει τόσο ψηλός πλέον, και αποφάσισα να μειώσω ακόμη περισσότερο το ύψος του.




Ελπίζω να πάνε όλα καλά!


Update 8/5/2011

...και όλα πάνε περίφημα μέχρι στιγμής!





Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

Species Guide: Κράταιγος - Crataegus monogyna

Bonsai and photograph by John Pitt



Ο Κράταιγος είναι ένα μεγάλο γένος που ανήκει στην οικογένεια Rosaceae. Κάποιοι βοτανολόγοι απαριθμούν 1000 και περισσότερα είδη, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν περιορίσει τον αριθμό αυτό στα περίπου 200.

Κοινές ονομασίες του Κράταιγου είναι: Λευκάνθα, Λευκάγκαθο, Μουρτζιά, Μπουρμουτσέλια, Μουμουτζελιά, Μπουρμπουλιά, Βουρβουλιά, Τρικουκιά, Γλόγος, Τσαμπουρνιά, Ατζουμαλιά, Κουδουμηλιά, Αντρικοκιά

Είναι φυλλοβόλος αγκαθωτός θάμνος ή δέντρο που μπορεί να φτάσει τα 6-8 μέτρα σε ύψος και τα 6 μέτρα σε πλάτος, έχοντας έναν μέτριο ρυθμό ανάπτυξης.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώς φράχτης, ώς καλλωπιστικό δέντρο, ώς bonsai ή να καλλιεργηθεί για τους καρπούς του.

Ανθίζει τον Μάιο με Ιούνιο και τα λευκά άνθη του έχουν θηλυκά και αρσενικά όργανα αναπαραγωγής. Μόλις τα μπουμπούκια ανοίξουν έχουν ένα σχετικά ευχάριστο άρωμα με νότες βάλσαμου, ενώ καθώς η ανθοφορία προχωράει, τα άνθη αποκτούν ένα πιο δυσάρεστο άρωμα, ικανό να προσελκύσει διάφορα έντομα που θα βοηθήσουν την γονιμοποίηση.

Τα φύλλα του είναι πράσινα, οδοντωτά, χωρισμένα σε 3-5 βαθιά σχισμένους λοβούς.

Οι καρποί έχουν διάμετρο περίπου 1 εκατοστό και η ωρίμανσή τους εμφανίζεται από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Νοέμβριο. Είναι εδώδιμοι και τρώγονται ωμοί ή χρησιμοποιούνται για μαρμελάδες, ενώ οι σπόροι μπορούν να ψηθούν και να γίνουν ένα νόστιμο υποκατάστατο του καφέ.
Τα αποξηραμένα φύλλα μπορούν να γίνουν τσάι, ενώ οι φρέσκοι βλαστοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώς προσθήκη σε σαλάτες.
Τα άνθη είναι επίσης εδώδιμα και χρησιμοποιούνται σε σιρόπια και γλυκά.

Σαν φαρμακευτικό φυτό, χρησιμοποιείται σε δυσλειτουργίες της καρδιάς και του κυκλοφορικού συστήματος, στη στηθάγχη, αυξάνει τη ροή του αίματος στους μύες της καρδιάς και επαναφέρει τους καρδιακούς παλμούς και την πίεση σε φυσιολογικά επίπεδα.
Τα αποτελέσματα αυτά, εμφανίζονται από την παρουσία βιοφλαβονοειδών στους καρπούς, οι οποίοι είναι ισχυροί αντιοξειδωτικοί παράγοντες και βοηθούν στο να παρεμποδιστεί ή ελαχοστοποιηθεί η φθορά των αγγείων στον οργανισμό.
Οι καρποί επίσης περιέχουν γλυκοσίδες που είναι δηλητηριώδεις σε μεγάλες ποσότητες, ενώ σε μικρές δόσεις που βρίσκονται στους καρπούς, λειτουργούν ώς ηρεμιστικοί και καταπραϋντικοί παράγοντες για την καρδιά και τους μύες.
Ο καρπός είναι σπασμολυτικός, καρδιοτονωτικός και διουρητικός.
Τα άνθη και οι καρποί ενδείκνυνται σε περιπτώσεις αδύναμης καρδιάς σε συνδυασμό με υψηλή πίεση του αίματος, και επίσης χρησιμοποιούνται για να τονώσουν τους μύες της καρδιάς που έχουν εξασθενήσει λόγω ηλικίας, για αρτηριοσκλήρωση και καρδιακές παθήσεις νευρικής φύσεως.
Χρησιμοποιείται ώς τσάι ή βάμμα και η χρήση πρέπει να γίνεται για αρκετό χρονικό διάστημα για να έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Ο Κράταιγος σε συνδυασμό με το Γκίνγκο (Ginkgo Biloba), ενισχύει τη μνήμη, καθώς βοηθάει στην σωστή αιμάτωση του εγκεφάλου.
Ο φλοιός του Κράταιγου είναι αιμοστατικός. Το φυτό περιέχει ταννίνες που ελέγχουν την πήξη του αίματος και γι' αυτό χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις εσωτερικών ή εξωτερικών αιμορραγιών. 
Οι ταννίνες επίσης ρυθμίζουν και την παραγωγή βλέννης και γι' αυτό τον λόγο, το φυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε δυσεντερίες ή διάρροιες.
Οι ρίζες λέγεται ότι ενισχύουν τις καρδιακές αρτηρίες. 

Προσοχή!!! Για την φαρμακευτική χρήση καποιου βοτάνου, επιβάλλεται η συμβουλή κάποιου ειδικού, ο οποίος θα μας καθοδηγήσει κατάλληλα για την περίπτωση που θα το καταναλώσουμε.

Είναι προσαρμόσιμο σε κάθε είδους υπόστρωμα και pH, καθώς και σε υγρά ή βρεγμένα ή ξηρά εδάφη, με πολύ καλή αποστράγγιση.  Προτιμάει μέτριο με ελαφρύ πότισμα.
Επίσης είναι ανθεκτικό σε παραθαλάσσιες περιοχές, σε ισχυρούς ανέμους και στην ατμοσφαιρική μόλυνση.

Είναι άκρως ανθεκτικό στο ψύχος (εώς -18ο Κελσίου) και τη ζέστη και ανταπεξέρχεται θαυμάσια σε μία ηλιόλουστη, ημισκιερή ή σκιερή θέση. Όταν όμως καλλιεργείται για τους καρπούς του, τότε μιά ηλιόλουστη θέση είναι απαραίτητη.

Αντέχει σε οποιοδήποτε κλάδεμα και έχει την ικανότητα να αναγεννάται σε περίπτωση που κοπεί εξαιρετικά αυστηρά.

Φυτά από σπόρο, καρποφορούν στον 5ο-8ο χρόνο τους, ενώ τα εμβολιασμένα δέντρα μπορούν να ξεκινήσουν από τον 3ο χρόνο.

Παράγεται από σπόρο που κατά προτίμηση σπέρνεται το φθινόπωρο, αμέσως μετά τη συλλογή του, σε ένα ψυχρό θερμοκήπιο. Κάποιοι σπόροι θα βλαστήσουν την ερχόμενη Άνοιξη, ενώ οι περισσότεροι θα χρειαστούν άλλον έναν χρόνο αναμονής.
Οι αποθηκευμένοι σπόροι αργούν να βλαστήσουν και είναι απαραίτητη η θερμή διαστρωμάτωση στους 15ο Κελσίου για 3 μήνες και στην συνέχεια ψυχρή διαστρωμάτωση στους 4ο Κελσίου για άλλους 3 μήνες. Παρά τη διαστρωμάτωση, θα χρειαστούν περίπου 18 μήνες για να βλαστήσουν. Ο Σκαριφησμός πρίν τη διαστρωμάτωση, μπορεί να ελαχιστοποιήσει τον χρόνο αυτό.
Μια άλλη δυνατότητα είναι να συλλεχθούν οι σπόροι όσο ακόμα είναι πράσινοι, πριν σκληρύνει το περίβλημά τους, αρκεί το έμβρυο μέσα τους να έχει αναπτυχθεί πλήρως, και να φυτευθούν αμέσως σε ψυχρό θερμοκήπιο, οπότε και θα ακολουθήσει η βλάστηση την επόμενη Άνοιξη.
Τα σπορόφυτα δεν πρέπει να παραμείνουν για πάνω από 2 έτη στο θερμοκήπιο χωρίς να μεταφυτευτούν. Τα νέα φυτά, δεν πρέπει να μείνουν σε σκιά γιατί αναστέλλεται η ανάπτυξή τους και τελικά θα πεθάνουν. Καλύτερα να μεταφυτεύονται σε ξεχωριστά δοχεία το κάθε ένα, αμέσως μόλις η ανάπτυξή τους μας επιτρέπει να τα χειριστούμε. Εάν επιθυμούμε να τα φυτέψουμε σε κήπο, αυτό θα πρέπει να γίνει αφού τα νέα φυτά παραμείνουν τουλάχιστον για έναν χρόνο στα δοχεία τους.

Μπορεί επίσης να παραχθεί από ημιξυλώδη μοσχεύματα το καλοκαίρι και εναέριες καταβολάδες την Άνοιξη. Στις καταβολάδες, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δωθεί στην καλή αφαίρεση του καμβίου, ενώ χρειάζεται πολύς χρόνος για να επιτευχθεί η ριζοβολία.

Στη φύση, μπορεί να παράγει υβρίδια από διασταύρωση με το είδος Crataegus oxycantha (συνώνυμο του Crataegus laevigata):


Άλλο είδος είναι και ο Crataegus azalorus που επίσης έχει φαρμακευτικές ιδιότητες και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώς bonsai.


Συρμάτωμα μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή, αν και η καλύτερη εποχή είναι η Άνοιξη. Το σύρμα μπορεί να παραμείνει για πολύ χρόνο, επειδή η πάχυνση στα ώριμα κλαδιά και στον κορμό αργεί.

Αυστηρό κλάδεμα γίνεται τέλος Χειμώνα ή αρχές Άνοιξης, ενώ κλάδεμα διατήρησης του στύλ γίνεται όλο τον χρόνο. Οι τομές μπορεί να πάρουν αρκετό καιρό για να επουλωθούν πλήρως.

Μεταφύτευση γίνεται ετησίως την Άνοιξη μόλις αρχίζουν και πρήζονται οι οφθαλμοί.

Εχθροί και ασθένειες: Κάμπιες, αφίδες, σκωρίαση, μύκητες (fire blight).

Πηγές:

Species Guide: Κρανιά - Cornus mas

Bonsai and photograph by Karl Thier


Original book source: 
Prof. Dr. Otto Wilhelm Thomé Flora von Deutschland, 
Österreich und der Schweiz 1885, Gera, Germany



Κοινή ονομασία: Κρανιά
Επιστημονική ονομσία: Cornus mas
Οικογένεια: Cornaceae

Είναι φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο, με μέτριο ρυθμό ανάπτυξης, που μπορεί να φτάσει σε ύψος και πλάτος τα 6 μέτρα.

Τα φύλλα του είναι ωοειδή πράσινα που φτάνουν μέχρι και τα 10 εκ. στη φύση και αποκτούν μια κοκκινωπή απόχρωση το φθινόπωρο.

Τα άνθη του είναι κίτρινα και εμφανίζονται σε μικρές ταξιανθίες, πρίν την εμφάνιση των φύλλων, στο τέλος του χειμώνα (Φεβρουάριο).

Τέλος καλοκαιριού με αρχές φθινοπώρου, εμφανίζονται οι κόκκινοι σφαιρικοί καρποί του, τα γνωστά μας κράνα που είναι εδώδιμοι και επίσης γίνονται καταπληκτικό λικέρ.

Αναπτύσσονται σε υγρά εδάφη με πολύ καλή αποστράγγιση, με καλή ανεκτικότητα σε οποιοδήποτε pH.

Προτιμάει τις ηλιόλουστες θέσεις, αλλά είναι ανεκτικό και σε ημισκιά ή σκιά.

Αντέχει σε θερμοκρασίες μέχρι και -23 βαθμούς Κελσίου.

Μεταφύτευση γίνεται κάθε 1-2 χρόνια, την Άνοιξη, μόλις αρχίζουν και πρήζονται οι οφθαλμοί.

Κλάδεμα γίνεται μετά την καρποφορία. Εάν δεν θέλουμε καρπούς μπορεί να γίνει και μετά την ανθοφορία την Άνοιξη.

Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με σπόρους (η σπορά μπορεί να γίνει κατευθείαν στο χώμα το Φθινόπωρο ή διαφορετικά την Άνοιξη αφού προηγηθεί ψυχρή διαστρωμάτωση) ή με μοσχεύματα (ποώδη και ημιξυλώδη μοσχεύματα λαμβάνονται τέλος Άνοιξης με αρχές καλοκαιριού, ενώ ξυλώδη τον χειμώνα).

Εχθροί: Αφίδες και Κάμπιες

Ποικιλίες: Η ποικιλία Cornus mas "Aurea" έχει κίτρινα φύλλα όταν είναι μικρά, που όταν ωριμάσουν παίρνουν μια απαλή πράσινη απόχρωση, και η Cornus mas "Elegantissima" παρουσιάζει ένα περίγραμμα στα φύλλα σε αποχρώσεις του ρόζ και του κίτρινου.

Species Guide: Αγριοαχλαδιά - Γκορτσιά - Πύρρος - Pyrus spinosa

 


Kingdom  Plantae
    Subkingdom  Tracheobionta
          Division/phylum 
Magnoliophyta
                Class 
Magnoliopsida
                      SUB-Class  Rosidae
                            Order  Rosales
                                 Family  Rosaceae
                                      Genus  Pyrus

                                                      taxonomy  Pyrus spinosa Forssk.
Συνώνυμα:
  • Pyrus amygdaliformis var. oblongifolia (Spach) Nyman
  • Pyrus angustifolia Decne.
  • Pyrus communis subsp. amygdaliformis (Vill.) Braun-Blanq.
  • Pyrus communis var. amygdaliformis (Vill.) Fiori
  • Pyrus cuneifolia Guss.
  • Pyrus oblongifolia Spach
  • Pyrus parviflora Desf.
  • Pyrus pyrainus Raf.
  • Pyrus salviifolia var. amygdaliformis (Vill.) Griseb.
  • Pyrus sinaica Thouin

Synonyms:


Παμπάλαιο ελληνικό δένδρο ή θάμνος, με ύψος μέχρι 6 μέτρα, που συχνά μπολιάζεται. 

Τα κλαδιά του φέρουν αγκάθια, επάνω στα οποία υπάρχουν οφθαλμοί.
Τα νεαρά κλαδιά στην αρχή έχουν λευκές τρίχες, που αργότερα όμως απαλλάσσονται από αυτές. 

Τα φύλλα είναι πράσινα επάνω και γαλαζωπά κάτω. 

Τα άνθη είναι λευκά. 

Ο καρπός (γκόρτσι) είναι σφαιρικός με χρώμα κιτρινοκάστανο και αρκετά στυφός που όμως γίνεται νοστιμότατο γλυκό.

Εξαιρετικά ανθεκτικό είδος, ανταπεξέρχεται πολύ καλά σε κάθε είδους υπόστρωμα, με προτίμηση σε pH ελαφρώς όξινο ή ουδέτερο.

Πότισμα: Μέτριο

Προτιμάει ηλιόλουστες θέσεις και αντέχει στο ψύχος.

Μεταφύτευση γίνεται την Άνοιξη, μόλις αρχίζουν να πρήζονται οι οφθαλμοί.

Κλάδεμα διαμόρφωσης γίνεται νωρίς την Άνοιξη, και κλάδεμα διατήρησης του στύλ καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.

Species Guide: Γκίνγκο Μπιλόμπα - Ginkgo Biloba

Το Γκίνκο είναι ο τελευταίος επιζών μίας μεγάλης προϊστορικής οικογένειας δένδρων (η οποία πριν 50-150 εκατομμύρια χρόνια έφτανε να αριθμεί περί τα 250 διαφορετικά είδη) και υπάρχει στη Γη εδώ και 250 εκατομμύρια χρόνια, από την Ιουρασική και Κρητιδική Περίοδο, εποχή των δεινοσαύρων. Δικαίως λοιπόν αποκαλείται «ζωντανό απολίθωμα» και είναι απειλούμενο είδος.


 photo Wei Gon


Το Γκίνκο της φωτογραφίας είναι η περίφημη «Βασίλισσα Γκίνκο», είναι περίπου 2500 χιλιάδων ετών και βρίσκεται στην Κίνα.

Παλαιότερα κατατασσόταν στα κωνοφόρα δέντρα, αλλά πλέον έχει την δική του ταξινόμηση (Ginkgoaceae), η οποία φαίνεται στο παρακάτω σχήμα:

Kingdom  Plantae -- Plants
    Subkingdom  Tracheobionta -- Vascular plants
        Superdivision  Spermatophyta -- Seed plants
            Division/phylum  Ginkgophyta -- Ginkgo
                Class  Ginkgoopsida
                    Order  Ginkgoales
                        Family  Ginkgoaceae -- Ginkgo family 
                           Genus  Ginkgo L.
 
(Πηγή διαγράμματος: http://www.xs4all.nl/~kwanten/name.htm )

Είναι δέντρο αργής ανάπτυξης (25-35 εκ. τον χρόνο) που φτάνει σε ύψος 22-30 μέτρων ή και περισσότερο, με πλατιά κωνική κόμη και πλατιά φύλλα που έχουν σχήμα βεντάλιας, χωρισμένα σε 2 λοβούς (γι' αυτό και ονομάζεται Biloba, δηλαδή Δίλοβο).
Διαφέρει από τα πλατύφυλλα (δικοτυλήδονα) καθώς οι νευρώσεις των φύλλων του είναι παράλληλες και όχι δικτυωτές. Είναι φυλλοβόλο δέντρο και το Φθινόπωρο τα φύλλα του αποκτούν ένα χρυσοκίτρινο χρώμα πριν πέσουν.

Σε μεγάλη ηλικία, το δέντρο παράγει περίεργους σχηματισμούς στον κορμό, τα λεγόμενα «chichi», που φαίνονται στην παρακάτω φωτογραφία:


Το Γκίνκο είναι δίοικο δέντρο (έχει δύο γένη). Τα θηλυκά ανθίζουν όταν φτάσουν σε ηλικία 35-40 ετών, οπότε και παράγουν σπόρο, ο οποίος προέρχεται από δύσοσμους καρπούς το Φθινόπωρο, που μοιάζουν με μικρά βερίκοκα.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρους, οι οποίοι φυτρώνουν στους 20ο Κελσίου με ψυχρή
διαστρωμάτωση για περίπου 2-3 μήνες. Άλλες μέθοδοι πολλαπλασιασμού είναι με
ημιξυλώδη μοσχεύματα το Καλοκαίρι, ξυλώδη μοσχεύματα το Φθινόπωρο ή εναέριες καταβολάδες την Άνοιξη.

Αναπτύσσεται πολύ καλά σε οποιοδήποτε τύπο χώματος με καλή αποστράγγιση και είναι πολύ ανθεκτικό σε ασθένειες, καθώς και τη μόλυνση του περιβάλλοντος.

Προτιμάει ηλιόλουστες θέσεις ή ημισκιά και αντέχει στο ψύχος όταν είναι φυτεμένα στη γή.
Δέντρα όμως που μεγαλώνουν σε δοχεία χρειάζονται προστασία το χειμώνα κατά τους
παγετούς και αντέχουν μέχρι -5ο Κελσίου.

Χρειάζεται μέτριο πότισμα, και το χειμώνα πολύ λιγότερο για να μην καταστραφούν οι σαρκώδεις ρίζες του από τις χαμηλές θερμοκρασίες όπου το νερό παγώνει.


Μεταφύτευση γίνεται νωρίς την Άνοιξη, μόλις αρχίζουν και πρήζονται οι οφθαλμοί. Κατά τη μεταφύτευση πρέπει να αφαιρείται κάθε σάπιο μέρος της ρίζας αν υπάρχει, και χρειάζεται μεγάλη προσοχή να μην ξεραθεί η ρίζα που θα έρθει σε επαφή με τον αέρα.
Ένα καλό μείγμα υποστρώματος είναι 70% ανόργανο (πχ ποταμίσια άμμος) και 30% οργανικό (πχ τύρφη). 
Ένα πολύ μικρό μέρος από το παλιό υπόστρωμα καλό θα είναι να αναμειγνύεται με το νέο, για να διατηρηθεί η μυκόρριζα που είναι συμβιωτικός μύκητας  απαραίτητος για την υγεία και ανάπτυξη του Γκίνγκο. 
(Για την μυκόρριζα μπορείτε να διαβάσετε  εδώ  ,  εδώ  κι  εδώ )


Κλάδεμα γίνεται το Φθινόπωρο μόλις πέσουν τα φύλλα του ή την Άνοιξη πριν βγεί η
καινούργια βλάστηση.


Το Γκίνγκο δυσκολεύεται και παρουσιάζει πρόβλημα στην επούλωση των τομών, γι' αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο αυστηρό κλάδεμα, τους τραυματισμούς και τη συρμάτωση.

Πολλά φάρμακα και καλλυντικά κατασκευάζονται από το εκχύλισμα των φύλλων του δέντρου.

Τα φύλλα επίσης μπορούν να αποξηραθούν υπό σκιά προς παρασκευή τσαγιού (σε 250 ml βραστό νερό βάζουμε 1-2 κουταλάκια του γλυκού αποξηραμένα φύλλα Γκίνκο, αφήνουμε για 8-10 λεπτά, στραγγίζουμε και πίνουμε 1-2 κούπες τσαγιού την ημέρα).

Το Γκίνκο προσφέρει ανακούφιση στις παρακάτω παθήσεις:


* Αλτσχάιμερ
* Πίεση και Κυκλοφορία του αίματος
* Κράμπες
* Κατάθλιψη
* Άσθμα
* Παθήσεις των Νεφρών
* Παθήσεις των Πνευμόνων
* Αλλεργίες
* Ημικρανίες
* Μνήμη
* Αιμορροϊδες
* Εμβοές
* Υπερένταση
* Φλεγμονές
* Έλλειψη Συγκέντρωσης
* Αϋπνίες
* Γενική Κόπωση
* Πόνοι πλάτης
* Ξερός λαιμός
* Έχει αντιγηραντικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες

Μερικά είδη κατάλληλα για bonsai είναι τα παρακάτω:

Ginkgo biloba 'Aurea' – με κίτρινα φύλλα.
Ginkgo biloba 'Chichi Icho' – με μικρότερα φύλλα.
Ginkgo biloba 'Fastigiata' – σχηματίζει πολύ στενή πυραμίδα.
Ginkgo biloba 'Laciniata' – με βαθιά σχισμένα φύλλα.
Ginkgo biloba 'Pendula' – με στρογγυλή κλαίουσα μορφή.
Ginkgo biloba 'Variegata' – με κιτρινοπράσινα πανασέ φύλλα.


Χρήσιμη Ιστοσελίδα: http://www.xs4all.nl/~kwanten/bonsai.htm

Species Guide: Νιτίντα - Lonicera Nitida


Αειθαλής θάμνος με μικρά πράσινα γυαλιστερά φύλλα και μικρά λευκά άνθη τον Μάιο με Ιούνιο που ακολουθούνται από καρπό.

Είναι κατάλληλος για μορφοποίηση bonsai ή εδαφοκάλυψη. Στο χώμα φτάνει μέχρι και τα 3 μ. σε ύψος και πλάτος.

Αναπτύσσεται σε ήλιο ή ημισκιά, αλλά στον ήλιο παρουσιάζει καλύτερο χρώμα στα φύλλα του.

Μεταφύτευση γίνεται νωρίς την Άνοιξη, αλλά είναι ανθεκτικό και σε πιό άκαιρες αναγκαστικές μεταφυτεύσεις, αρκεί οι θερμοκρασίες να μην είναι ακραίες και να μην ενοχλήσουμε πολύ τη μπάλα της ρίζας σε τέτοιες περιπτώσεις.

Προτιμάει τα ουδέτερα ή ελαφρώς αλκαλικά εδάφη, όμως προσαρμόζεται εξίσου καλά και στα ελαφρώς όξινα. Το υπόστρωμα πρέπει να έχει καλή αποστράγγιση.

Μέτριο πότισμα.

Έχει καλή ανθεκτικότητα στο ψύχος, μέχρι -5 βαθμούς Κελσίου. Κάτω από αυτό το επίπεδο, παρατηρείται απώλεια του φυλλώματος το οποίο όμως αντικαθίσταται επιτυχώς την Άνοιξη χωρίς μόνιμες βλάβες. Φυτά που βρίσκονται σε πολύ μικρά δοχεία θέλουν κάποια προστασία σε περίπτωση παγετού.

Είναι πολύ ανθεκτικό φυτό όσον αφορά τις ασθένειες, με κυριότερο εχθρό τις αφίδες.

Κλάδεμα διαμόρφωσης γίνεται την Άνοιξη και συντήρησης του στύλ όλο τον χρόνο ανάπτυξης. Ανάλογα με το πόσο θέλουμε να παχύνει το κλαδί, αφήνουμε να αναπτυχθεί και κλαδεύουμε πίσω αφήνοντας 1-2 ζεύγη φύλλων.

Η παραγωγή της Lonicera Nitida γίνεται με μοσχεύματα, με σπόρο, διαχωρισμό και καταβολάδες:
1. Ημιξυλώδη μοσχεύματα 7-10 εκ. λαμβάνονται τον Ιούλιο ή Αύγουστο, με ή χωρίς νυχάκι (μέρος του κορμού), ενώ Ξυλώδη μοσχεύματα της τελευταίας ετήσιας βλάστησης λαμβάνονται με ή χωρίς νυχάκι τον Νοέμβριο.
2. Οι σπόροι μπορούν να φυτευτούν αμέσως μόλις ωριμάσουν τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο. Αν αποθηκευτούν, χρειάζονται 2 μήνες ψυχρή διαστρωμάτωση πριν τη σπορά για να βλαστήσουν. Μόλις φυτρώσουν τα νέα φυτά, φυτεύονται σε ξεχωριστές γλάστρες και τοποθετούνται σε θερμοκήπιο μέχρι να βγάλουν τον πρώτο τους χειμώνα. Κατόπιν φυτεύονται στις τελικές τους θέσεις τέλος Άνοιξης ή αρχές Καλοκαιριού.
3. Ο διαχωρισμός του φυτού (από την ρίζα) γίνεται την Άνοιξη.
4. Οι καταβολάδες γίνονται από τον Αύγουστο μέχρι τον Νοέμβριο.

Παρόμοιο είδος είναι και η Lonicera Pileata, με μεγαλύτερα φύλλα που φτάνουν μέχρι και τα 3 εκ.

Sites για φωτογραφίες:

http://gaertnerblog.de/blog/2006/hec...nicera-nitida/
http://commons.wikimedia.org/wiki/Ca...onicera_nitida
http://www.why-bonsai.com/bonsai_history_lonicera3.html
http://www.shohin-europe.com/ALBEKGA...eysuckle1.html
http://www.just-bonsai.com/tienda-bo...A-PILEATA.html

Νέα Yamadori Ulmus campestris




Από το τελευταίο, κοπηκε ένα κλαδί με ρίζα που υπήρχε ακριβώς από κάτω από το φυσικό jin, και φυτεύτηκε ξεχωριστά:



Update 19/4/2011




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...