Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Made in Italy: Alfredo Salaccione

(There is an English translation of the article below)
  
«Καταραμένε Έλληνα,
Όπου να γυρίσω τη σκέψη μου, όπου και να στρέψω τη ψυχή μου, μπροστά μου σε βρίσκω! Τέχνη λαχταρώ, Ποίηση, Θέατρο, Αρχιτεκτονική, εσύ μπροστά μου, πρώτος κι αξεπέραστος» έγραψε ο Schiller….


Νιώθω πιά, πως ήρθε η ώρα μια Ελληνίδα να πεί κάτι παρόμοιο, αλλά αυτή τη φορά για έναν Ιταλό….


«Καταραμένε Salaccione,
Όπου και να στρέψω την ματιά μου, μπροστά μου σε βρίσκω… Την Τέχνη των Μπονσάι λαχταρώ, την τεχνική, τις γνώσεις, τις δεξιότητες, εσύ μπροστά μου, πρώτος και αξεπέραστος.»



Μην περιμένετε να διαβάσετε εδώ για αυτά που ήδη ξέρετε για αυτόν… μην περιμένετε να βρείτε μια λίστα με τις δημιουργίες του…
Αυτά, να πάτε να τα δείτε στη σελίδα του…



Αν βρίσκεστε ακόμα εδώ, θα σας πώ μονάχα για το μεγαλείο ενός καλλιτέχνη που πηγάζει από ένα πολυμήχανο μυαλό σαν και αυτό του… “Ακατανόμαστου” (… ναι… ναι…του Salaccione εννοώ…) και εκδηλώνεται μέσα από τον ακέραιό του χαρακτήρα, την σπινθηροβόλο ματιά του και τα μαγικά του δάχτυλα…

Η… «ζημιά» έγινε στα 13 του, όταν οι γονείς του, του έκαναν δώρο ένα μπονσάι μαζί με ένα βιβλίο για να μελετήσει… η αγάπη του για τα δέντρα μεγάλωνε καθώς μεγάλωνε και ο ίδιος, για να φτάσει να γίνει ένας υπέροχος άνθρωπος που με την απλότητά του κυριολεκτικά σε μαγεύει, ένας καλλιτέχνης πλασμένος από το αυθεντικότερο υλικό, και ένας Δάσκαλος της Τέχνης των Bonsai που, έχοντας την οξυδέρκεια ενός παιδιού και την σοφία ενός γέροντα, κάνει τη σκέψη σου να παίρνει φωτιά και να βγάζεις τον καλύτερό σου εαυτό.



Μαθήτευσε κοντά στον Salvatore Liporace και κέρδισε πολλά βραβεία για τις δημιουργίες του.
Θα τα προλάβατε ήδη αυτά φαντάζομαι πηγαίνοντας στον σύνδεσμο που σας έδωσα παραπάνω… (σιγά μην αφήνατε τίποτα να πέσει χάμω)!!! Οπότε τα ξέρετε λίγο-πολύ…
Αυτό όμως που δεν ξέρετε, είναι το πόσο αγαπητός είναι από τους ανθρώπους που του εμπιστεύονται τα δέντρα τους, το πόσο πολύ τον λατρεύουν οι μαθητές του, και ότι ο ίδιος νιώθει απλά ως ένας οδοιπόρος, που ταξιδεύει παρέα με τα δέντρα του από τα πιό αρχικά τους στάδια, και συμπορεύεται με όλους αυτούς που είναι ερωτευμένοι με αυτή την υπέροχη τέχνη…



Η Φύση φαίνεται να ανθίζει μέσα του και αυτός, μπλεγμένος σε ερωτικό χορό μαζί της, την κάνει να φανερωθεί και τελικά να αποτυπωθεί στις εξαιρετικές δημιουργίες του.

Ένα ακόμα θαύμα της Φύσης? Ποιος ξέρει….

Ξεκίνησα με τον Schiller, και θα καταλήξω απλά λέγοντας….

«Καταραμένε Salaccione, καταραμένη γνώση…
Γιατί να τολμήσω να σε αγγίξω?
Για να νιώσω πόσο μικρή είμαι, ασήμαντη, μηδαμινή?
Γιατί δεν με αφήνεις απλά να υπάρχω στη δυστυχία μου, στην ανεμελιά μου… στην μακάριά μου άγνοια….?»

___________________________________________________________________
 

Damned Greek,
Wherever I turn my thoughts, wherever I turn my soul, before me I find you! I crave for Art, Poetry, Theater, Architecture; you before me, first and unsurpassed,” wrote Schiller….


I now feel that the time has come for a Greek to say something similar… only this time for an Italian…


“Damned Salaccione,
Wherever I turn my look, before me I find you… I crave for the Art of Bonsai, the technique, the knowledge, the skills; you before me, first and unsurpassed.”



Do not expect to read about what you already know about him here… do not expect to find a list of his creations… For those, off to his website… 



If you continue reading, I will simply tell you about an artist’s greatness which stems from a sharp mind like the… “Unspeakable’s” one (…yes… yes… I mean Salaccione’s…) and is manifest in his intact character, sparkling eyes and magic fingers…


The… “damage” was done at the age of 13, when his parents gave him a bonsai with a book to study along… his love for trees grew as he was growing to become a great man with his simplicity literally to enchant you, an artist crafted from authentic materials, and a Teacher of the Art of Bonsai that, with the insight of a child and the wisdom of an old man, sets your thoughts on fire and brings out the best of yourself.



He served his apprenticeship with Salvatore Liporace and won many awards for his creations.
You have already clicked on the above link I suppose… (as if you were going to let anything go to waste)!!! So, you know more or less…
But what you do not know is how dear he is to the people who entrust him with their trees, how much his students literally adore him, and that he feels just like a traveler, walking along with his trees from their very start, as well as with all the people who are in love with this wonderful art…



Nature seems to bloom in him and he, tangled in an erotic dance with her, makes her come out to finally be imprinted on his exceptional creations.

Another miracle of Nature? Who knows…

I started with Schiller, and I will simply conclude by saying…

“Damned Salaccione, damned knowledge,
Why should I dare touch you?
To feel how small I am, insignificant, petty?
Why don’t you just let me be in my misery, my carelessness… my blissful ignorance…?”


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...